پیامدهای گفتمان مدنی

توضیحات

در آستانۀ وداع با دهۀ نود، فضای جامعه اسلامی از طریق مطبوعات و سمینارها، از بحث و بررسی‌های متنوع پیرامون نیاز به نوگرایی و مشروعیت بازنگری آکنده شده بود و مشتاقانه از تمام طرح‌ها و نشست‌هایی که در این زمینه انجام می گرفت، استقبال می‌شد.

این طرح‌ها و نشست‌ها، به‌طور کلی، به معیارهای شرعی وابسته بود و آن‌ها را ملاک قرار می‌داد و هدف آن‌ها از طرح موضوع نوگرایی و بازنگری، تقویت نقش اسلام و گسترش دامنه آن به میدان‌های تازه بود. هرگز هدف، آن نبود که محتوای دینی را کنار بزند و یا آن را کم‌رنگ کند.

پس از اتفاقات سپتامبر 2001 میلادی، لحن صمیمانۀ گفتمان نوگرا کم‌کم شروع به تغییر نمود اما همچنان از دایرۀ شروط حاکم بر فضای اسلامی خارج نشد. در پی سقوط بغداد در ابتدای سال 2003 میلادی، بسیاری از پرچم‌ها و نمادهای وابستگی بر زمین افتاد و بسیاری از آن فریادهای نوگرایی از فضای اسلامی به یک فضای کاملاً متفاوت کشیده شد.